Sema Aypolat Kurtuluş: “Kökler | pesvebi | ფესვები”

Sema Aypolat Kurtuluş: Kökler | pesvebi | ფესვები!

Ana dil – დედა ენა öğrenmek isteyenlere açık mektup!

Kökler – ფესვები!
İnsan köklerinden ibarettir bence, yeryüzünde en faz 80 yıllık ömrümüz varsa, köklerimiz binlerce yıl geriye gider.
Özellikle de konuştuğumuz dil, ne çok emek, ne çok birikmişlik barındırır içerisinde.

Geçenlerde sosyal medyada rastladığım bir duyuru, köklerimle kopmuş olan bağımı yeniden oluşturmaya başladı.
Artvin ilinin Murgul ilçesinde bağlı İskep (Maden ) köyünde doğmuşum. Bir yaşında çıktığım köy benim için çocukluğum boyunca bazı yazları ziyaret ettiğimiz harika bir yerden ibaretti.
Bu harika yerde babam, büyüklerim gürcüce konuşurdu ve hiçbir şey anlamadığım bu dili o zamanlar pek önemsemez hatta anlamadığım için zaman zaman duymaktan da pek haz etmezdim.
Büyüdükçe, olgunlaştıkça ana dilin ne olduğunu, benim asıl dilimin gürcüce olduğunu, gürcü kültürünün yemeklerini ve özellikle de müziğinin güzelliğini far ettim.
Bir şey daha fark etmiştim, iki bin yıldan fazla süregelen bir dil, nesilden nesle aktarılan bu dili, babamın babaannemin konuştuğu bu dili, ben konuşamıyordum, bu binlerce yıllık aktarım bende durmuştu, tıkanmıştı, dilimizi bitiren nesil ben ve akranlarım kardeşlerim kuzenlerim olmuştu.
Yıllarca bu gizli hüznümle yaşadım durdum, ta ki geçenlerde bir duyuruya rastlayana kadar.
‘’Borçkalılar derneği ve gürcü dil merkezi bu yıl da yeni bir sınıf açıyormuş’’ heyecanlandım, başarabilir miyim ? Bu yaştan sonra hiç de kolay olmayan bu dili öğrenebilir miyim?
Birkaç aydır bu kursa devam ediyorum, her ne kadar zorlanmasam da öğrenmekten, orada olmaktan dolayı çok mutluyum.

Yıllardır hiçbir karşılık beklemeden bize emek veren sevgili hocam Eşref Yılmaz’a, dernek başkanı Hasibe Özkan hanımefendiye, yardımcı öğretmen Havva Aydın hanımefendiye çok teşekkür ederim.
Her şeyin artık çıkar ilişkisi olduğu bu dünyada, emeklerinin karşılığını sadece manevi tatmin olarak alan bu insanların varlığı, insanlığa dair umutlarımı yeniden canlandırıyor, iyi ki varsınız.
UNESCO tarafından seçilmiş dünyanın en güzel üçüncü alfabesini öğreniyorum, 2200 yıllık geçmişe sahip bir dili konuşmaya çalışıyorum, en önemlisi de geçmişten gelen bir el uzanıyor, atalarımın, hasret olduğum babamın, babaannemin eli uzanıyor, o eli tutuyor ve seslerini yeniden duyuyorum.
En güzeli de kurumuş olan köklerim canlanıyor, toprağımda dimdik sapasağlam duruyorum.