Yüzümden
IV.
Namlunun ucunda bir ceylan
ve bir kadın gözleri anadeniz.
Su ürkek, titriyor maviliği ve bir adam
kesildikçe uzuyor elleri
ama umudundan kuşkulu
yine de gülümsüyor hatırlayınca o güvercini.
Herkes ölü, bir kentte tek başına
katlayıp cebine koyuyor geçen her günü
bazıları kirli, bazıları bomboş
bazıları yaşanmamış, çürümüş.
Öyle bir yıkıntısı var
herkesin yüzünün arkasında.
Aklına gelmiyorsa, yoksa öyle bir sözcük
dağları dövüştür, çıkan o sesi kullan
sevmek özgürlüktür, bunu anla ve anlat
bir zincir gibi boynuna yanlışını dolama
çiçeklerin adını ezberle, onlara renk ol
bilsinler beklendiğini.
Ceylanı koru, göğsüne saldır
nasıl olsa bir barbar ayrılıksın.
Dünya 2023 / 08 Ocak 2023, Pazar, Saat 04.55
