Birol Çetin Üstündağ
5 Aralık 1977’de yeni sansür tüzüğünü protesto etmek için Ankara’ya yürüyen yüzlerce Türkiye sinema emekçileri içinde Fatma Girik, Türkan Şoray, Kadir İnanır, Cüneyt Arkın, Tarık Akan, Necla Nazır, Fikret Hakan, Meral Orhonsay, Aysun Güven, Eşref Kolçak, Hale Soygazi, Semra Özdamar,Müjdat Gezen vardı. Sinema emekçileri yol boyunca Yılmaz Güney için “Yılmaz’a Özgürlük” sloganını da attılar.
Bugün Türkiye’de ne bu düzeyde mücadeleci sinemacılar ne de bir mücadele var.Bu yüzden sinema sanatı da yok…Tekelleşmiş,dijital platforma bağlanmış, sanattan uzak, sinema denilmeyecek bir sistem var. Ve iktidar onları destekliyor.Sulu komedi,zengin aile filmleriyle iş sürüyor.Düşünmeye gerek bırakmıyorlar.
Ya muhalefet,onlar için sinema ne anlam ifade ediyor?Bence anlam ifade etmiyor. Çünkü muhalefetin de sanat,kültür diye bir kaygısı yok.Bu yüzden 22 yıldır kültür,sanat üzerine ortaya atılan kayda değer çalışmaları yok…Varsa yoksa klasik söylemleri, taşra eğlenceleri…Uyutmanın başka yolları…
Allah bizi hepsinden kurtarsın…
Not: 400 sinemacının imzaladığı dilekçe TBMM ‘ye verildi. Anıtkabir’de defteri Türkan Şoray imzaladı. Yürüyüşü örgütleyen Tarık Akan,Yönetmen Yavuz Özkan ve Vedat Türkali ‘ydi.Fatma Girik de sonradan onlara katıldı.
Editörün notu:
Ne Yazık!
Şairlerimizi, Karikatürist, Edebiyatçı, Ressam, Tiyatrocu, Yazar, Gazeteci, Bilim İnsanı ve ‘bir avuç’ Aydın’ın hakkını tenzih ederek yazıyorum; bu ülkenin bütün gerçek mücadelelerin bir kara komedi den ibaret kaldığını not ediyorum
