Kendi İçine Gömsünler Seni
Birlikteyken kalabalıktın, kuşların vardı
kedin yağmurla oynardı pencerede
evde peşinde dolaşırdı sözcükler
kimi tutunurdu eteklerine
kimi öperdi dudağından
bazıları uyurdu kucağında.
Gittin, giderken öldürdün hepsini
gökyüzü kapadı gözlerini korkudan
herkes koluna taktı yalnızlığını
dili tutuldu hayatın, kent yıkıldı
can çekişen bir pazar kaldı senden.
Artık karanlık gelip yerleşir yüzüne
bir adam usulca kapatır okuduğu kitabı
o sonsuz boşluğa bakar bütün gece
düşünür, bir aşk ne zaman yenilir
birisi ne zaman gömülür kendi içine?
Böyle zamanlarda buluşur bir uçurumla
yaşadıklarına bakar, anlar sonunda
anlar söylenmiş bir yalan olduğunu.
Dünya 2025
