Türkiye’deki Gürcüler olarak ana dilimiz konusunda çok ciddi eksiklerimiz ve sorunlarımız var

Ramazan Aydın

Türkiye’deki Gürcüler olarak ana dilimiz konusunda çok ciddi eksiklerimiz ve sorunlarımız var

Kimseye bilgiçlik taslamak istemem; ancak Türkiye’deki Gürcüler olarak ana dilimiz konusunda çok ciddi eksiklerimiz ve sorunlarımız var. Bilinçli olanlar ana dilimiz kullanma becerilerini geliştirerek, müsait olan her ortamda Gürcüce konuşmaya çalışıyorlar, bu çok güzel. Ancak, eğitim ve görgü düzeyleri yetersiz insanlarımız, ana dilimizden çok uzaktalar.

Herkes gayet iyi bilir ki, her dilin, konuşuldukları bölgelere göre ağız, lehçe ve hatta bazen gramer farklılıkları vardır. Elbette, Gürcüce de bundan muaf değildir. Örneğin Acara’da konuşulan Gürcüce ile Tiflis’te konuşulan Gürcüce arasında pek çok farklı kelimeler ve aynı kelimeye yüklenen farklı anlamlar var; İmereti’de, Svaneti’de vb. bölgelerde, kendilerine göre farklı kelimeler ve söyleyiş (hatta cümle kuruluşlarında bile) farklılıkları var.

Ancak, Gürcistan’ın resmi dili “Tiflis Gürcücesi”dir; tıpkı bizde resmi dil “İstanbul Türkçesi” olduğu gibi.
Örneğin Acara’da (bizim köyde de) “hava durumu” için “ტაროსი” kelimesi kullanılırken, resmi Gürcücede “ამინდი” kelimesi kullanılır; yine “içmek” anlamında “დალევა” kelimesi kullanılıyor; ama bizim köyde bu kelimenin anlamı “bitmek, tükenmek”tir; bizde, “içmek” anlamında kullanılan kelime ise “სმა”dır (სვი-iç). Yine, halk oyunu için “dans etmek” anlamında, Gürcistan’da “ცეკვა” kelimesi kullanılırken, bizim köyde “ფერხული” kelimesi kullanılır; örneğin, “იფერხულე (oyna, dans et)”. Çocuk” oyunu” ve “hile yapmak” anlamlarında kullanılan “თამაში” kelimesi, bizde de aynıdır.