Güzelleşiir*
Uzun süredir Mustafa Ergin Kılıç’ın Güzelleşiir adlı kitabı başıma bela oldu. Çünkü kullandığı her sözcük, onlarca sözcüğü düşünmeye zorluyor insanı.
Mustafa Ergin Kılıç’ın çağrışımsal anlam peşinde olması şiirlerinin de o genişlikte okunmasına gerekli kılıyor.
Kitabın alınlığında “gerçek olan, doğru olan” arlamına gelen “çın” sözcüğü yer alıyor. Hemen altında “Şiir’e” yazılmış. Şiir’e adanmış (ithaf edilmiş) yani. Siz Şiir’in bir kız çocuğu olduğunu düşünün, aynı zamanda şiir olduğunu da… Çünkü Mustafa Ergin Kılıç’ın imgeleri anlamsal bakımdan çok katmanlıdır.
Bu arada “Çın” sözcüğü ister istemez Nezihe Meriç’in “Çın Sabahta (1984) adlı oyununu da akla getiriyor. Bu oyunda bireyin canavarlaşan hayatın içerisinde var olma kavgası anlatılır. Mustafa Ergin Kılıç da bu kavganın şiirlerini yazmış Güzelleşiir adlı kitabında. Böyle bakarak okudum şiirlerini.
Kitabın alınlığında bir de şu yazıyor:
“Harfler birer birer düşerken alfabesinden hayatın…” Bu önemli çünkü şiirlerini de bu dize üzerinden geliştiriyor. Bireysel göndermeler ağırlıkta olsa da tümünün arkasında toplumsal yaşantının acıtan bir fotoğrafı var. Toplumsal yaşantının içerisinde, gözünün yaşına bakmadan, bireyden koparılan değerleri imleyen
şiirler. “Harfler birer birer düşerken alfabesinden hayatın…” diyor ya, bu işte. Bir sözcüğün oluştuğu harflerin düşmesi nasıl bir anlamsızlığa sürüklerse o sözcüğü, insani değerlerin kemirilmesi da insanı anmamsız kılar. Öneğin “görkem” yerine, “görke”; “kurşun” yerine “”kurş”; “çuha” yerine “çuh”… yazarak ortaya konulan eksilme ve anlamsızlaşma tam da çağın insanının düşürüldüğü durumu açıklar.
Bu deneysel tutum Mustafa Ergin Kılıç’ın durmadan şiirini geliştirme çabasıyla ilgilidir. Anlamsal çağrışımların yoğunluğu olarak belirir.
Sözcüklerin, bağdaştırmaların, birimlerin (kıtalar), her biri imge değerindedir. Daha doğrusu her şiir bir kocaman imgedir. Bu bakış açısıyla okunmalı söz konusu şiirler. Ben öyle okudum.
*Mustafa Ergin Kılıç, Güzelleşiir, Pikares yayınları, 2025
