ANADİLİM / Katamon’da Bir Ses*

Katamon’da Bir Ses*

ANADİLİM

hey dilim benim,
ana dilim,
sen bizim hünerimiz,
menzilimiz, hülyamızsın,
sen soluğumuzun ulu bayrağı
sen tatlı merhemisin dertlerimizin,
sen taşımızın kireci, tuğlamızın harcısın,
bir sen kaldın yüreğimde kapısında kabrimin.

binlerce hısmı,
binlerce dostu,
eğrisini de doğrusunu da
kardeşi de hasmı da
terkettim.

bitti,
herkesi tükettim;
vedalaştım her faniyle, elveda dedim
yalnız sen bengi,
yalnız sen ebedisin,
bir senden,
yalnız senden vazgeçemem
girişinde kabrimin.

inandığım tüm güneşlerin,
dağlandığım tüm güneşlerin,
en tatlı günlerimin,
en tatlı demlerimin,
en tatlısı sensin
dilim benim, anam benim,
sen ağulu neşem,
tatlı hüznüm,
sen herşeyi deyiveren,
her şeyi söylemeyen
yiğitlerin en yiğidi,
bilge Gürcü’m,
geçmişin abidesi, rehberi geleceğimin.

arzın dibini de gören,
arşa da erenimsin,
kah fırçam, kah keskimsin
beşiğimde marşım,
kabrimde gözyaşımsın…
dili İber’in,
Tamar’ın dili…
sen hünerim benim,
hülyam benim, menzilim,
anamın dili, ana dilim !

yıkılsa da bütün kaleler,
serilse de meydanlarda tüm yiğitler,
tüm büyük anılar toza dumana da bürünseler,
anlamını da yitirseler tüm erişimler,
yıldırıma çarpılsa da bütün filizler,
ayaklar altına da alınsa tüm abideler,
bir sensin ikonum,
bir sen solmazsın,
hiç bir zaman, hiç bir şeyle,
yıkılamaz ki ebedi varlığın !

hey dilim benim,
ana dilim,
sen benim hünerim,
hülyam, menzilimsin,
sen soluğumuzun ulu bayrağı,
sen tatlı merhemisin dertlerimizin,
sen taşımızın kireci, tuğlamızın harcısın,
bir sen kaldın yüreğimde kapısında kabrimin.

İrakli ABAŞİDZE

Türkçesi: Hasan ÇELİK