İakob Gogebaşvili :
Gürcistan’da bilimsel pedagojinin kurucusu, çocuk kitapları yazarı ve yayıncıdır. 1840 yılında yoksul bir ailenin çocuğu olarak dünyaya gelmiş, 1912 yılında hayatını kaybetmiştir.
Gogebaşvili, bitmek tükenmek bilmeyen bir enerjiyle, Gürcistan’da Gürcü okullarının açılması için mücadele etmiştir. Gürcü halkı arasında okuma yazmanın yaygınlaştırılmasında katkısı büyüktür.
1801 yılında Gürcistan’ı işgal eden Rusya zaman içerisinde Gürcüce eğitimi kademeli olarak yasaklamıştı. Durum 19. Yüzyılın ikinci yarısında o derece vahim hale geldi ki ülkede okuma yazma geriledi, Gürcüce okuma yazma bilenler parmakla gösterilir oldu, devlet kurumlarında tek geçerli dil Rusça oldu, bu vaziyette Rusça bilmeyen halk da kamu işlerini göremez hale geldi.
Oysa Rusya’nın adı dünya sahnesine çıkmadan neredeyse 2 bin yıl önce kendilerine ait yazı sistemlerini kullanan, Rusya tarih sahnesine çıkmadan bin sene önce (6. Yüzyılda) Şuşanik (Şuşanikis Tzameba) adlı dünyanın ilk romanını yazan Gürcülerin dili, edebiyatı, 19. Yüzyılda Çarlık Rusya’sının işgali döneminde yok olmaya doğru gidiyordu.
İşte bu şartlar altında Gürcü vatan evlatları Rusya İmparatorluğu içindeki Gürcistan’da Gürcü okullarının kurulması için mücadele ettiler ve okuma yazma seferberliği başlattılar. Onların bu mücadelesi Gürcü dilinin, okullarının ve yazınının kurtulmasını, yeniden ayağa kalkmasını sağladı. O vatan evlatlarından biri de İakob Gogebaşvili idi.
“Kartuli Enis Anbani da Pirveli Sakitkhavi Tzigni Mostzavleebistvis (Gürcü Dili Alfabesi ve Öğrenciler İçin İlk Okuma Kitabi)”, “Bunebis Kari (Doğanın Kapısı)”, “Deda Ena (Ana Dili)” isimli eserler İakob Gogebaşvili’ye ait olup bu eserler yeni Gürcü edebiyatının gelişiminde önemli rol oynamıştır.
Günümüzde Gürcistan ilkokullarında kullanılan Gürcüce ders kitapları, Gogebaşvili’nin prensiplerine dayanmaktadır.
