YANSIMALAR
1.
Ruhumu kavradığımda
Ölümümü de kavrayabiliyorum
Ölümümü kavradığımda
öldü ruhum. Bunu netlikle anımsıyorum
Bedenim direndi.
Canlanmadı ama direndi.
Nedenini bilmiyorum.
2.
Ben hala çok küçükken
Dağlarla çevrili
İçine göl ülkesi denen
Küçük bir vadiye taşındı annem babam
Penceremizden dağları görebilirdiniz
Karlarla kaplı, yazın bile
Sonradan hiç tatmadığım
Bir huzur anımsarım
Sonraları
Bir sanatçı olmaya soyundum
Ses verebilmek için bu izlenime
Gerisini zaten anlattım size
Birkaç yıllık akışkanlık,
uzun bir sessizlik sonrası, vadideki gibi
dağlar sesinizin yankısını göndermeden önce
doğanın sesine dönüştürürler onu
Bu sessizlik arkadaşım şimdi
Sorarım: neden öldü ki ruhum?
Ve yanıtlar sessizlik
öldüyse ruhun, kimin hayatı bu yaşadığın
Ve ne zaman dönüştün bu kişiye?
LOUISE GLÜCK
Çeviri: Neşe Yaşın
#şiirlisabahkahveleri #poetrytranslation #louiseglück
