Bir insanı sevme nedenleriniz kalıcı olsun
Bir insanı, bir şiiri neden beğenir ve seversiniz? Bu sorulduğunda söyleyebileceğiniz nedenleriniz olmalı.
Şiir söz konusu olduğunda işiniz kolaydır. Şiir anlayışınızı orta koyarsınız. Buna bağlı olarak bir şiirden estetik beklentilerinizi sıralarsanız. Eğer nedenleriniz nesnelse, sevdiğiniz şiirde karşılıkları varsa; o şiirle aranızda kalıcı bir bağ oluşmuştur. Yıllar geçer, şiir yazıldığı gibi kalır. Öte yandan siz insansınız ya, değişebilirsiniz ama sizin değişmeniz o şiiri değiştiremez.
Dünya edebiyatında kalıcı olmuş şiirlere bakın. Hepsi pırıl pırıldır. Dilin gelişip değişmesi pek etkilemez o şiirleri. Zamanla bazı sözcükleri kullanılmıyor olabilir; ama o şiirler getirdikleri biçimle, biçimle, yapıyla, kurguyla, ritimle kalıcı olmaya devam eder. Bu karakteristik özelliklerle birlikte içeriklerindeki özgürlük, eşitlik bilinci hep işleyişte kalır. Bu, başka başka şiirleri sevemeyeceğiniz anlamına gelmez. Yine benzer nedenlerle seversiniz yeni bir şiiri. Bu, sizi ve sizin hayatın hangi kıyısında durduğunuzu, estetik gelişiminizi, bakış açınızı açıklar.
İsteseniz de öncesinde sevdiğiniz bir şiiri yok sayamazsınız. O şiir, kimse anımsamasa bile, çırılçıplak bir biçimde bir yerlerde varlığını sürdürecektir.
Şöyle ya da böyle, değişen insandır. Bütün insani sorunların kaynağı da budur. Bir kâğıda yazılmış ve dondurulmuş bir şiiri sevme nedenlerinizden vazgeçebilirsiniz. Bunu anlarım. Peki, bir insanı sevme nedenlerinizi değiştirebilir misiniz? İşte bunu yapmayın. Bir insanı sevme nedenleriniz kalıcı olsun. Yoksa paramparça olursunuz. Kirlenir ve kirletirsiniz.
Kalıcı şiirler bunu vurgulamak için yazılmıştır.
13 Mayıs 2023, Cumartesi, saat 04.27
