Bir uzun hikayeyiz her birimiz. Uzun ince bir yolda ardımızda bıraktıklarımızın her biri türlü duyguya, pişmanlığa, utanca, gurura, sevince tercüme ediliyor. Kendi hikayemizin kahramanları olarak ne badireler atlattığımızı, kalbimizim sonsuz kez acımış olduğunu, hayatın bize reva gördüklerini iyi biliyoruz. Dışarıdan nasıl görünürsek görülelim kendi içimizdeki o kırılgan, ürkek çocuğu, onu bugünlere taşıyan kimsenin bilmediği detayları biliyoruz.
Fiziksel, ruhsal bir değişim yolculuğu olmuş hep hayat. Anne karnından bugünlere gelmişiz. Mucizevi, muhteşem bir şey bu biraz durup düşünsek. Hayattayız işte, içinde her türlü sevinç ve keder bulunan bir dünyadayız. Kimi kez karanlık bir labirente denk geliyor yolumuz, içimizin ışıklarını söndürmüş oluyor birileri… Hayat sürüyor oysa ve gelecekte güneş altında yemyeşil, çiçekli bahçeler var belki…





























