Yıllar önce Gazze ve diğer Filistin yerleşim bölgelerine gittiğimde beni şiddetle sarsan, paralize eden bir duyguya kapılmıştım. Çocukluğa geri dönme duygusuydu bu… Kıbrıs ve Filistin çok farklı diye düşünülebilir ama evler, bahçeler, coğrafyanın ruhu, bu tanıdık kıstırılmışlık hali derinden etkilemiştir beni…Katıldığım bilgilenme toplantıları ve konferanslarda daha çok da bir uğultu işittiğimi, aslında öğrenmek istemediğimi, çatışmanın rakamları ve detaylarından midemin kalktığını hatırlıyorum. Yıkıntılar içinde kanlı gövdeleri, perişan haldeki çocukları, haykırıp ağlayan kadınları, askerleri, silahları, tankları, dikenli telleri, kontrol noktalarını gösteren ikonografik külliyatın belirli aralıklarla önümüze serilişi zaman zaman kendini hissettiren şiddetli bir diş ağrısı gibi…
Kaynak: AH FİLİSTİN! – Neşe Yaşın
