Nina Şahin: Kendi başına bir şiir dizesi gibi…
Şair Veysel Çolak’ın Hayal Yayınları tarafından 2025 Mayıs ayında yayımlanan “Belki Yaranız Anlar Beni” adlı şiir kitabın başlığı bir tokat gibi çarpıyor insana.
Kendi başına bir şiir dizesi gibi duran bu ifade, (belki de öyledir) içerdiği derin anlam ve yoğun duyguyla insanı sarsıyor. “Beni anlayan olmaz” düşüncesi o kadar baskın ki, umudunu cansız bir şeye, bir “yaraya” bağlamış durumda. Bu, çevresindeki insanlardan beklediği anlayışı bulamamanın getirdiği çaresizliği ve umutsuzluğu gösterir. İnsanlar arasındaki iletişim kopukluğu, bireyin kendi acısıyla baş başa kalması ve en nihayetinde benzer bir acıyı taşıyan bir “yara”da teselli araması oldukça dokunaklı bir durumdur. Kendi acısını anlayabilecek birinin varlığına dair zayıf bir umut taşımaktadır. Bu umut, ancak benzer bir “yara”ya sahip olmakla mümkün olabilir. Fiziksel veya duygusal bir yara, bireyin yaşadığı travmayı, acıyı ve kırılganlığı simgeler. Dolayısıyla başlık, ancak benzer acıları deneyimlemiş kişilerin birbirini gerçekten anlayabileceği fikrini öne sürer. Empatinin, ortak yaşanmışlıklar üzerinden kurulabileceğine dair hüzünlü bir tespittir bu. Şair kendi iç dünyasının karmaşıklığını ve acısını kelimelerle ifade etmekte zorlanıyor olabilir. Dış dünyadaki insanlar bu derinliği anlamakta yetersiz kalırken, benzer bir “yara”nın sessiz ve dolaylı bir anlayış sunabileceği düşünülmektedir. “Belki” kelimesi, başlığa bir umut kırıntısı ekler. Tamamen umutsuzluğa teslim olmayan bir ses tonu vardır. Şair, kendi acısını yansıtan bir “yara” ile karşılaşabileceği ihtimaline tutunmaktadır.
