Fehmi Uzak Ustiaşvili
ერთი ლარის მატარებლით უცნობ გზაზე
ერთი ლარით მატარებლით უცნობ გზაზე
ქობულეთის სადგურზე სამგზავრო ბილეთი ვიყიდე — სულ რაღაც 1 ლარად. ჩავჯექი მატარებელში და გზა დაიწყო. თითქოს უბრალო მგზავრობა უნდა ყოფილიყო, მაგრამ მალე მივხვდი, რომ ეს ჩვეულებრივი მგზავრობა აღარ იყო — ეს აღმოჩენების გზა იყო.
მატარებელი მიდიოდა და მიდიოდა… ქობულეთიდან, კი შორს, ქუთაისის მიმართულებით. ფანჯრიდან ერთმანეთს ენაცვლებოდა ზღვისპირა ხედები, ველები, პატარა სოფლები, ხიდები, ტყეები და ქალაქები. იმდენი გაჩერება იყო, იმდენი დასახლებული ადგილი გავიარეთ, რომ თვლაც კი გამიჭირდა.
ვფიქრობდი — ნეტავ ბოლო გაჩერება სად არის? რამდენ სოფელს გავუვლი? რამდენ ქალაქს შევხვდები? რამდენ ისტორიას ინახავს ეს გზა?
ეს მატარებელი თითქოს მხოლოდ რელსებზე კი არ მოძრაობდა, არამედ ადამიანების ცხოვრებაშიც გადიოდა — ვიღაცას სახლში აბრუნებდა, ვიღაცას საქმეზე მიჰყავდა, ვიღაცას კი, ჩემნაირად, უბრალოდ თავგადასავალს ჩუქნიდა.
დღეს მინდოდა ამ ამბის შესახებ ქართული ამბების სააგენტოსაც სცოდნოდა და სხვებისთვისაც გამეზიარებინა. ასეთი უბრალო და ამავე დროს საინტერესო ამბები ხომ ხშირად ყველაზე სამახსოვროდ.
ახლა ერთი სურვილი მაქვს:
ვინმემ მითხრას —
ამ გზაზე სულ რამდენი გაჩერებაა თავიდან ბოლომდე?
რამდენ სოფელს გადის მატარებელი?
რამდენ ქალაქს გადის და რა ჰქვია მათ?
დანარჩენს კი მე თავად მოვყვები — რადგან ასეთი მოგზაურობა მხოლოდ გზით არ იზომება, იგი შთაბეჭდილებებით იზომება.
