Veysel Çolak
BİR DÖNEĞİN ÖLÜMÜ
Kesinlikle öleceksin
simsiyah bir boşluk kalacak senden
onun içine gömsünler seni
o gün geldiğinde ihanetini hatırla
sırtından vurduğun birçok insanla buluşacaksın.
Herkes gibi geçmişinle gömecekler seni
neydi yaşadığın bugüne kadar.
Hiç görmedin kalbi delirenleri
nedense anı olan insanları unuttun
Mayakovski’nin yüreğine patlayan tabancayı
unuttun
anlamadın Kafka’nın karanlık hüznünü
Dünyaya sığmaz oldu bıraktığın kırgınlıklar
ama hâlâ dövüşüyor kavgada yalnız bıraktıkların.
Korkuyla uçup gidiyor seni görünce kuşlar
umrunda olmadı bu, eğlenip durdun
mavisi öfkeli bir deniz kıyısında.
Değiştiremedi seni güzelliğin isyanı
ama değiştirecek seni hayat
değiştirecek böcekleriyle gelen ölüm.
Öfke – 2025
