სონა ქართველი
ლურჯი ლარნაკი
ხედავ?!- ბილიკზე, ქალი რომ მოდის,
ჩვენსავით ხმელი და ფერმიხდილი,
სევდის თაიგულს აგროვებს ლოცვით,
ფარდაგს ფეხს ადგამს ჩვეულ სიფრთხილით.
მის წინ დავეშვათ, რაკი დაცემა
არ აგვცილდება ადრე თუ გვიან,
მჯერა, შეგვნიშნავს და აგვიტაცებს,
ცოცოხს აგვაშორებს მებაღის, მტვრიანს.
ლურჯი ლარნაკი, თეთრ სასთუმალთან,
იქნება ჩვენი ბოლო სადგური.
ჭურჭელს ვარდები აღარ სტუმრობენ,
გაბზარულია ნატიფი გული.
უწყლოს წყალობად – გარდაცცალება,
მზრუნველი ხელი აგვკრეფს მიწიდან.
ფერთა ქარვება და ალალება
შემოსავს ლარნაკს წმიდათაწმიდას.
Mavi Vazo
Görüyor musun?! – Patikada gelen kadını,
bizim gibi kuru ve benzi solmuş,
hüzün demetini dua ile topluyor,
halıya basıyor alışılmış bir dikkatle.
Önüne serilelim, madem düşmek
erken ya da geç, bizden kaçmayacak.
İnanıyorum, bizi fark edecek ve alıp götürecek,
bahçıvanın tozlu elleriyle
canlıdan ayıracak.
Mavi vazo, beyaz yastığın yanında,
bizim son durağımız olacak.
Artık güller uğramıyor bu kaba,
zarif yüreği çatlamış.
Susuz olana su yerine – ölüm,
şefkatli bir el bizi yerden toplayacak.
Renklerin kehribarlaşması ve saflığı
vazoyu saracak, Kutsallar Kutsalı’nı.
Türkçesi: Fehmi uzal ustiaşvili + ქართული ამბების სააგენტო
