Hasan Çelik: მალე იქნება წიგნად გამოცემული ქართული პოეზიის ანტოლოგია. გრანელის ეს ლექსი აქამდე არ დამიდვია ფეისბუკზე იმ 200 -ზე მეტი ლექსიდან და რახან წიგნის ( Gürcü Şiiri Antolojisi/ VE Yayınevi) გამოსვლის შემდეგ ამ გვერდებზე აღარ დავდებ ბარემ ესეც გაგიზიაროთ……
MEMENTO MORI
Şimdi çok daha fazla hatalar yapma ihtimalim,
Haziran geliyor şimdi, yeşil çimlerle de çevrilmişim.
Şiire kalacak ilelebet benim şu aziz ismim,
“Memento Mori”dir artık kalbim ve kanım benim.
Haziran’ın üçüdür bugün, on üç olmasını dilerdim,
Mapushanedir benim etrafım – tasaların dergahı.
Yaşamak isteseydim ölüme iman etmezdim,
Toprak da benim için kara bir kabir olmazdı.
Yağmur yağdı dağda bir yerde, sis var dağda bir yerde,
Böyle bir tebessüm bilmezdim ben eskiden.
Gökyüzüne bakıyorum şimdi, ve göksel maviliklerde
Yanıyor yıldızlar – sembolü bembeyaz ebediyetin.
Ne yapayım bilmiyorum şimdi ben böyle iken,
Yaşlılık hayaletleri sızıyorken ruhuma sinsice.
Güçlü bir yetenek, göksel bir varlığım ben,
Benim naif vatanım gök rengi maviliklerde.
Ne yapayım, gece kapkara, ağır ve çaresiz,
Hatırlıyorum köyümü, onun ıssız yerlerini.
Şimdi başka bir şey istiyorum, başka bir şey, isimsiz,
Biliyorum sahiden helak olmanın beni beklediğini.
Yavaş geçiyor günler ve zordur da ayrılmak,
Ben, gelemem, kıymetlim, yol sana kadar çok ırak,
Benim soyadım; Graneli- şiir alemine kalacak,
Kalbim ve kanım benim – “Memento Mori”dir elhak.
Terenti GRANELİ
Türkçesi: Hasan Çelik
MEMENTO MORI
ახლა უფრო ხშირია შეცდომების დაშვება,
ახლა მოდის ივნისი, ირგვლივ მწვანე მოლია.
ჩემი წმინდა სახელი პოეზიას დარჩება,
ჩემი გული და სისხლი – ეს “Memento mori”-ა.
დღეს სამია ივნისის, მინდა იყოს ცამეტი,
ჩემს გარშემო ციხეა – მწუხარების სავანე.
რომ მდომოდა სიცოცხლე, სიკვდილს არ ვიწამებდი,
მიწა არ იქნებოდა ჩემთვის შავი სამარე.
სადღაც მთასთან იწვიმა, სადღაც მთაზე ბურია,
ამნაირი ღიმილი უწინ მე არ ვიცოდი.
ახლა მე ცას ვუცქერი, ცაზე ანთებულია
ვარსკვლავები – სიმბოლო თეთრი მარადისობის.
ახლა რა ვქნა არ ვიცი, მე როდესაც ასე ვარ,
როცა სულს ეპარება აჩრდილები სიბერის.
მე ძლიერი ტალანტი, ზეციური არსება,
ჩემი ნაზი სამშობლო – ლაჟვარდები ცისფერი.
.
რა ვქნა, შავი ღამეა, მძიმე და უსაშველო,
მახსოვს ჩემი სოფელი, მისი ყრუ ადგილები.
ახლა რაღაც სხვა მინდა, რაღაც სხვა, უსახელო,
რომ დაღუპვა მომელის, ვიცი დანამდვილებით.
ნელა გადის დღეები და ძნელია გარჩევა,
მე, ძვირფასო, ვერ მოვალ, გზა შენამდე შორია.
ჩემი გვარი: გრანელი – პოეზიას დარჩება,
ჩემი გული და სისხლი – ეს ”MEMENTO MORI”-ა
ტერენტი გრანელი
