İnsana, sanata, şiire düşman olanların yarattığı cehennem
Son iki yılda en yakınımdakiler tarafından çok düşürüldüm. Tutup kaldıran dostlarım da oldu.
13 Mayıs 2023 günü düşüp dizimi fena yaralayınca bazı kişilerin ve daha çok halkın attığı çelmeler geldi gözümün önüne. Kimdi halkın düşmanı? Kendine düşman olanla işbirliği yapan halktı halkın düşmanı. Bundan emindim. Daha bir emin oldum.
Bu düşüncelerle sabahı etmiştim. Saat 07.50. 14 Mayıs 2023. Oy kullanmak için yola koyuldum. Orada birinin iki zarfı sandığa atmaya kalktığını görünce müdahale ettim. Sandık görevlileri, gözlemciler uyuyor. Ben kıyameti koparınca uyandılar. Tutanak tutturdum. Adam ikinci zarfı nereden bulduğunu açıklayamadı.
Oradan ayrılıp Veysel Çolak Şiir Parkına gittim. Çimleri biçerken totem diye her gün kutsadığım çınar fidanını kötü yaralamışlardı. Dizimdeki yaranın bandını çıkardım, çınar fidanının yarasına sardım.
Kendini parçalayan bir karga, uçuyor, acıyla çığlık atıyordu. Dayanılmazdı. Kalkıp giderken bir bankın üstünde yavru bir karganın tünediğini gördüm. Anladım ki o çığlık atan karganın yavrusuydu. Yakından bakayım derken anne karganın saldırısına uğradım. 14 Mayıs, anneler günü bu olmalı her halde.
Dayanamayıp ayrıldım parktan. Hava kararırken bir daha parka gittim. Yavru karga hâlâ oradaydı. Anne karga da çırpınarak, çığlık atarak uçmaya devam ediyordu.
Parkta yaşayan kırka yakın kediden hiçbirini göremedim. Dokunmamışlardı yavru kargaya. Şaşırdım buna.
Ben yaralıydım, çınar fidanı yaralıydı. Duygularım yaralıydı. Yaralı bir geceye döndüm. Yaralı bir güne geçtim: 15 Mayıs 2023. Düşündüm, paramparça düşündüm. Kültürel besinden eşit pay almamış insanlarla eşit sayılmak korkunçtu. Bilime inanmayanların, sanata, şiire düşman olanların yarattığı cehennemdi bu.
15 Mayıs 2023, Pazartesi, saat 04.37
