Veysel Çolak
Son Mektup
Bütün yollarda hep gidenler var
artık esmiyor elinden tutan rüzgâr.
Deniz kıyısı ıssız, sokaklar bomboş
şişesi kırılmış sakladığın şarabın
yaşadığın gün hem ekşi hem kırmızı
nereye dönsen boşlukla yan yanasın
saniyeler geçiyor, belli değil hangisi gece.
Bütün yaşadıkların dikiliyor karşına
başlatıyor yangını avucundaki köz.
Bunlar yazıyordu evde bulduğun o mektupta.
Karşiyaka, 2026
