Özgür Gürbüz
Bir kenti olmalı insanın…
Bir kenti olmalı insanın; “benim” diyebildiği, ait olduğu, sebepsizce sevdiği…
Ağacının gölgesine bile anlam yüklediği, her köşesinde kendinden bir parça bulduğu.
Bir kentin olmalı; dönüşünü özlediğin, geldik diyebildiğin. Sadece sevdiğin…
Seversen, senden habersiz izlerin kalır sokaklarında. Seversen, deresi de başka akar, ağacı başka yeşerir, kuşu başka öter.
Ve seversen; karşılık beklemeden, karşılığı olmayacağını bilerek, işte o zaman sevgi en saf, en sahici hâline kavuşur.
O yüzden biz, her yolculuğun sonunda sadece İnegöl’e dönmeyi sevmeye devam edeceğiz.
Karşılık beklemeden.
