Panayır işte
Elbette beni ilgilendirmez. Önden, yandan, aşağıdan, yukarıdan, arkadan çekilmiş; onca porselen makyaj yetmemiş, filtre edilmiş, güzelleştirilmiş her türlü fotoğraflarınızı sanal ortamdan durmadan, aralıksız paylaşabilirsiniz. Ama böyle bir tutumun yansıttığı ego, tiksindiriyor beni.
Böyle karakteristik özelliği olan birinin sahne alıp şiir okuması, yersiz ve zamansız bir davranışa dönüşüyor. Gülünç olacak ölçüde kısa, dar, özenti olan giysiler zibidilik olarak yansıyor. Şu bilinmeli ki en güzel kıyafet saygı uyandıran kıyafettir. Bunu anlamayanların kendini beğenmiş, düşüncesiz, sevimsiz, çirkin, biçimsiz, aptal, budala, yani kakavan oldukları rahatça söylenebilir.
Sanıyorum hayvan pazarı anlamına gelen panayır sözcüğünün anlamı biraz değişecek; panayır deyince insan pazarı gelecek akla.
Varılan noktada her şey değerini hızla yitiriyor. “Her değer hızla buharlaşıyor, madde bile.” İdeolojik, estetik yozlaşma, sınıf bilincinin yitirilişi, bilimsel dünya görüşünün terk edilmesi insanı zavallı bir duruma düşürüyor.
Eskiden her etkinliğe giderdim. Baktım ki olmuyor. Yeni bir şey öğrenemeyeceğim hiçbir etkinliğe katılmama kararı aldım. Siz de öyle yapın. Benim yaptığım bir etkinlikte de yeni bir şey öğrenmeyecekseniz kesinlikle katılmayın. Onun yerine gidip bir kitaptan üç beş sayfa okuyun.
Birçok kişinin şiir okuduğu etkinliklere katılanlara hep sorarım. Şiiri okunan şairlerin çoğu hiç hatırlanmıyor. Anında unutulmuşlardır çünkü. Okunan bir şiiri beğenip gidip o şairin şiir kitabını alana da hiç rastlamadım.
Panayır işte.
14 Ekim 2023, Cumartesi, saat 06.11
