Varoluş Sancısı
Kirli bir kefen olmuşsa insanın ruhu
Demek ki çoktan ölmüştür
Güneşle de yıkasan arınmaz bazı günahlar
Jiletle kazısın da kalır lekeler
Yaralarım kanar, köpüren acılardır.
Çocukluğumun masumiyeti
Satılıyor pazarda
Her saniyede boğucu oluyor hüzün
Kırık bir aynada kayboluyor anılar.
Doğduğumda kurulmuş bir saat
O günden beri tıkır tıkır çalışıyor acılar.
Bıktım yağmalanmış bir ömrü taşımaktan
Ağır bir pişmanlık duygusu,
Deliriyor varoluşumun anlamı.
